Wymiana ta, z pewnymi wyjątkami, odbywała się z udziałem pracowników misji Ligi Narodów. Jednocześnie przeprowadzono podobną wymianę ludności między Grecją i Bułgarią oraz pomiędzy Turcją i Bułgarią, z udziałem tejże misji Ligi Narodów. Sprawozdania z działalności misji Ligi Narodów informują, że z Grecji przeniosło się przy jej pomocy do Bułgarii 146 tysięcy Słowian, a 35 tysięcy Greków przybyło z Bułgarii. Wymiana ludności, sfinalizowana w latach 1923–1930, powszechnie uznawana jest w Grecji za koniec Wielkiej Idei.

Idea „Enosis” na Cyprze W 1955 Grecy cypryjscy dążyli do przyłączenia wyspy do Grecji. Jednak mówiono wtedy raczej już tylko o idei „Enosis” (gr. Ένωσις, „Zjednoczenie”), niż o Wielkiej Idei, czyli odbudowie państwowości bizantyńskiej. Cypryjczycy greckojęzyczni, stanowiący wtedy około 85% ludności wyspy, rozpoczęli politykę nieposłuszeństwa wobec Wielkiej Brytanii. Greckie kroki doprowadziły do walk na wyspie. Brytyjczycy uciekli się wtedy do sprowokowania i międzynarodowego zaakcentowania waśni etnicznych. W tym celu posłużyli się faworyzowaną ekonomicznie i administracyjnie tureckojęzyczną mniejszością Cypryjczyków. Napięcie stosunków między Grecją i Turcją owocowało pogromem stambulskim. W 1974 rząd GrecjiDyktatura czarnych pułkowników.