Wady: możliwa zmniejszona szybkość zapisu; utrata pojemności (całkowita pojemność jest taka jak pojemność najmniejszego dysku).
Przykład Trzy dyski po 250 GB zostały połączone w RAID 1. Powstała w ten sposób przestrzeń ma rozmiar 250 GB. Jeden lub dwa dyski w pewnym momencie ulegają uszkodzeniu. Cała macierz nadal działa.
RAID 2 Dane na dyskach są paskowane. Zapis następuje po 1 bicie na pasek, czyli każdy kolejny bit znajduje się na innym dysku. Potrzebnych jest więc minimum 8 powierzchni do obsługi danych oraz określona liczba dodatkowych dysków służących do przechowywania informacji generowanych za pomocą kodu Hamminga potrzebnych w celu korekcji błędów. Liczba dysków używanych do przechowywania tych informacji jest proporcjonalna do logarytmu liczby dysków, które są przez nie chronione. Bardzo ważną kwestią jest to, że rotacja talerzy wszystkich dysków macierzy musi być synchronizowana. Połączone dyski zachowują się jak jeden duży dysk. Dostępna pojemność to suma pojemności dysków przechowujących dane.
Ten poziom RAID jest już od wielu lat uznawany za historyczny i nie jest aktualnie dostępne żadne komercyjne rozwiązanie RAID 2.