Szkoła Języków Orientalnych – działająca w Stambule w latach 1766-1795, powołana z inicjatywy króla Stanisława Augusta PoniatowskiegoEwa Siemieniec-Gołaś, “Koncepcje nauczania języków orientalnych w czasach stanisławowskich,” Przegląd Orientalistyczny, 2017, nr 3–4 (263–264), pp. 443–450.. Była placówką kształcącą w językach wschodnich polskich tłumaczy i przyszłych pracowników dyplomacji. Jednocześnie wyznaczono jej zadania wywiadowcze.
Powstała z inicjatywy Karola Boscampa-Lasopolskiego jako stacja naukowa dla młodych orientalistów.Władysław Konopczyński, Karol Boscamp-Lasopolski, w: Polski Słownik Biograficzny, Kraków 1936, t. II, s. 373. Wobec braku w Turcji oficjalnego przedstawicielstwa Rzeczypospolitej, przypadły jej pewne nieoficjalne funkcje dyplomatyczne. Jednym z pierwszych dyrektorów był Zygmunt Everhardt. Od 1792 kierownikiem szkoły był Franciszek Chabert młodszy.
Przypisy