Uczony i amator nowych technik malarskich, był jednym z pierwszych, który użył komputer do kreacji sztuki, zmodyfikowany obraz cyfrowy przenosi z komputera bądź telewizji na płótna emulsyjne (Płótna skomputeryzowane), reprodukując masowe zdjęcia, ewentualnie delikatnie je „poprawiając”.
Tendencje lat 70. skłaniają artystę do realizacji przede wszystkim d'apres, i powrotu do przyjemności samego aktu malowania, co widać w serii quadri equestri”. Ostatnie dziesięciolecie twórczości Schifana, to apogeum ekspresji malarskiej, która wydaje się wzrastać na samej sobie żyjąc wewnętrzną energią rozprzestrzeniającą się na płótnie.
W drugiej połowie lat sześćdziesiątych, Schifano zaczyna swoje doświadczenia artystyczne związane z kinematografią. W jego pierwszych eksperymentach (1964) można wyczuć zainteresowanie, jakie artysta kładzie na nieprzerwane przepływanie obrazów produkowanych przez naszą cywilizację technologiczną, w której realność zostaje ciągle zastępowana swoistą kopią, fotograficzną, telewizyjną czy kinetyczną. Schifano odstępuje od tradycyjnych technik (malarstwo), by podjąć poszukiwania artystyczne zajmujące się szybkością percepcji i ruchem. Pierwszymi filmami krótkometrażowymi są Reflex i Round Trip nakręcone jeszcze podczas pobytu w Nowym Yorku. W 1967 r.