Schifano realizuje Vietnam, w którym przedstawia obrazy z wojny (jak sugeruje tytuł) oraz Serata (wieczór) przedstawiający sfilmowane programy telewizyjne robiąc wrażenie swoistego zappingu (przypominam, że w tych czasach nie było pilota). W Souvenir widzimy Gerarda Malangę (aktora pochodzącego z warholowej Factory) robiącego sobie zastrzyk heroiny na placu San Pietro na oczach przechodniów.
Pierwszym filmem długometrażowym artysty jest Anna Carini widziana w sierpniu przez motyle przedstawiony na wystawie własnej w Studio Marconi w Mediolanie. Projektowany tylko w niektóre wieczory akompaniował czterdzieści obrazów Schifana przedstawiających gwiazdy. Bohaterka filmu, Anna Carini została sfilmowana przy użyciu specjalnego obiektywu wyposażonego w szkła pryzmatyczne, które w efekcie multiplikowały obraz symulując sposób widzenia insektów. Film ten poprzedził trylogię, która zaklasyfikowała w pełni Schifano do europejskiego UNDERGROUND, składającą się z Satellite (1968), Umano non umano (człowiek nie człowiek) (1969) i Trapianto (przeszczep) (1969).