Na trasę koncertową Il Medina Tour 2001 Pino udaje się wraz z kobiecym zespołem kierowanym przez Rachel. Koncerty odbywają się w wielu miejscach nad Morzem Śródziemnym, różne nagrania z tego okresu można znaleźć na płycie Concerto. Pino Daniele Project – Passi d'autore (2004) był początkiem nowego stylu, który można zauważyć już w ostatnim utworze poprzedniej płyty. Pojawiają się tu wokale klasyczne połączone z dźwiękiem nowoczesnym. Jazz Petera Erskine’a, Alan Pasqua na pianinie i Dave Carpenter na kontrabasie. W roku 2005 ukazał się Iguana cafè, album skłaniający się ku muzyce łacińskiej. Na płycie znajduje się między innymi cover Elvisa Presleya, O sole Mio, która jest chyba najsłynniejszym dziełem muzyki neapolitańskiej na świecie. Jest to w pewnym sensie powrót Daniele do korzeni, czego dowodem jest również fakt, że zaczyna on ponownie pisać teksty piosenek w dialekcie jego rodzinnego miasta, na przykład w utworze „Serenata a fronn'e limone”. 16 lutego 2007 roku ukazał się album Il Mio nome e Pino Daniele e vivo qui. Gościnnie wystąpili Giorgia, Tony Esposito i Peter Erskine Trio. W ostatnich latach, z powodów zdrowotnych, Pino ograniczył swoją aktywność, jeśli chodzi o występy na żywo. Jeden z większych koncertów miał miejsce na Piazza del Plebiscito w Neapolu w lipcu 2004 roku.