Od roku szkolnego 1926/1927 pracowała jako nauczycielka. Początkowo uczyła języka polskiego, historii i propedeutyki filozofii w Gimnazjum Żeńskim im. Królowej Korony Polskiej Sióstr Niepokalanek w Nowym Sączu, w 1928 przeniosła się do Rabki, gdzie została nauczycielką historii i języka francuskiego w Gimnazjum Sanatoryjnym pod wezwaniem św. Teresy. Lata 1930-1938 spędziła poza Rabką, do 1934 pracując w Gimnazjum i Seminarium Nauczycielskim Sióstr Zmartwychwstanek na warszawskim Żoliborzu, a przez kolejne cztery lata w Gimnazjum i Liceum Sióstr Nazaretanek w Częstochowie (pełniła tamże funkcję kierowniczą); w Rabce przebywała w miesiącach wakacyjnych. W 1938 osiedliła się w Rabce na stałe. Do wybuchu II wojny światowej pracowała w bibliotece Towarzystwa Szkoły Ludowej.
Od lat 20. XX wieku Sutorowska zaangażowana była w działalność w rabczańskim oddziale Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. W grudniu 1927 uczestniczyła w spotkaniu założycielskim oddziału, obok ks. Jana Kantego Surowiaka (pierwszego prezesa), ks. Justyna Bulandy, Stanisława Dunin-Borkowskiego, Jerzego Czoponowskiego oraz Władysława Klempki. Szczególnie aktywna w sekcji etnograficznej, wspólnie z ks. Surowiakiem uczestniczyła w akcji gromadzenia eksponatów do tworzonego muzeum.