W sierpniu 1929 wspólnie z Dunin-Borkowskim odbyła wyprawę do Poręby Wielkiej w celu uzyskania zgody Władysława Orkana na przyjęcie patronatu Podhalańskiego Muzeum Regionalnego; pisarz nie tylko zgodził się zostać patronem muzeum, ale i w nawiązaniu do planów etnografa krakowskiego Kazimierza Dobrowolskiego określił zasięg terytorialny działania przyszłej placówki.
W chwili wybuchu II wojny światowej Zofia Sutorowska przystąpiła do ratowania zbiorów bibliotecznych Towarzystwa Szkoły Ludowej, część z książek ukrywając u siebie, część u zaprzyjaźnionych i zaufanych osób. Włączyła się także niebawem do akcji tajnego nauczania. Namawiała do współpracy nauczycieli oraz przekonywała rodziców, by ich dzieci kontynuowały naukę szkolną w warunkach konspiracyjnych. Sama układała programy nauczania na poziomie szkoły podstawowej i średniej, a książki, w ramach popularnej "biblioteki wędrującej", dostarczała bezpośrednio do domów. W ten sposób za jej pośrednictwem w Rabce skorzystało z tajnego nauczania około 180 uczniów, a Sutorowska działała też w niedalekim Jordanowie, ucząc przedmiotów humanistycznych w konspiracyjnym liceum.