Dobre sobie. Kilkanaście lat na paru metrach kwadratowych z dziadkiem i babcią z takimi dziurami w sercach, że było przez nie widać Amerykę.Głosom krytyków towarzyszyło jednak również odrzucenie Pogrzebu kartofla przez publiczność. Podczas premierowych pokazów film w 1991 roku obejrzało zaledwie 5768 widzów. Na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych nagrodzony został jedynie Zygmunt Konieczny (za kompozycję do filmu). Jedynie dzięki wstawiennictwu francuskiego krytyka Gilles’a Jacoba Pogrzeb kartofla pokazano na Festiwalu Filmowym w Cannes, gdzie film został pozytywnie przyjęty i otrzymał wyróżnienie Un Certain Regard.
Kulturoznawczyni Klaudia Węgrzyn upatrywała w Pogrzebie kartofla psychoanalitycznej wykładni ukutego 15 lat po powstaniu filmu pojęcia „prześnionej rewolucji” Andrzeja Ledera, wedle której klasa chłopska podczas II wojny światowej nie tylko podświadomie pragnęła pozbycia się klasy posiadaczy (ziemian, Żydów), ale w obliczu zmian ustrojowych doszukiwała się Żydów u osób nimi niebędących.