Zniechęcony niepowodzeniem wyjechał do Warszawy, gdzie uzyskał stanowisko adiunkta honorowego przy Komisji Wyznań i Oświecenia; tam też bezpośrednio spotkał się ze sporami romantyków z klasykami.Chłędowski, po pobycie w Warszawie, powrócił 21 grudnia 1822 do Lwowa, gdzie niebawem poślubił Samuelę Tchórznicką, właścicielkę Żelechowa nieopodal Lwowa. Małżeństwo trwała jednak bardzo krótko, gdyż już po roku owdowiał. Po śmierci żony przeniósł się do Wietrzna, majętności odziedziczonej po ojcu Sewerynie, gdzie dla okolicznego ziemiaństwa otworzył czytelnię obywatelską.
Począwszy od 1824 roku należał do redakcji Rozmaitości – dodatku tygodniowym do Gazety Lwowskiej, gdzie publikował wiele swoich prac.
W roku 1830 samodzielnie sfinansował i rozpoczął wydawanie Haliczanina, publikacji dotychczas niespotykanej w warunkach galicyjskich. Głównym celem Chłędowskiego było propagowanie najnowszych prądów filozoficznych i literackich oraz popularyzacja prądów filozofii niemieckiej wśród polskiej inteligencji. W Haliczaninie publikowali również: Aleksander Fredro, Maksymilian i Józef Borkowscy, Jan Nepomucen Kamiński, August Bielowski.