kultu jednostki kontrola wszelkich dziedzin życia przez nomenklaturę partyjną aparat terroru ukierunkowany na zwalczanie realnych i domniemanych przeciwników władzy sowieckiej oraz zastraszenie społeczeństwa zakrojona na szeroką skalę militaryzacja kraju ekonomia oparta na ścisłym, centralnym planowaniu inwestycji i centralnej dystrybucji dóbr kolektywizacja rolnictwa i położenie nacisku na przemysł ciężki i produkcję zbrojeniową wspieranie ruchów komunistycznych w innych krajach polityka imperialna zmierzająca do podporządkowywania innych państw władzy ZSRR
Zazwyczaj przyjmuje się, że pełna wersja stalinizmu trwała od roku 1929 (pozbycie się z kierownictwa WKP(b) głównych oponentów Stalina) do roku 1953 (śmierć Stalina). Po 1953 system ten zaczął powoli ewoluować do socjalizmu nomenklaturowego, w którym pod koniec istnienia ZSRR władzę sprawowała kilkusettysięczna grupa najważniejszych działaczy partii i podporządkowane tej grupie aparat biurokratyczny i aparat przymusu i kontroli. Stalinizm do roku 1945 funkcjonował wyłącznie w Związku Radzieckim. Po II wojnie światowej został jednak eksportowany do państw, które w wyniku tej wojny dostały się pod kontrolę ZSRR.