Pergamin jest tak doskonały, że trudno zauważyć, po której stronie skóry znajdowały się pierwotnie włosy, a po której ciało zwierzęcia. Obecnie pergamin niektórych kart rękopisu ma kolor ciemnej purpury, czasem niemal czarnej (partia wiedeńska). Strony są ponumerowane cyframi rzymskimi, ale na niektórych kartach są także cyfry arabskieNew Testament Greek Papyri and Parchments, ed. Stanley E. Porter & Wendy J. Porter, Walter de Gruyter: Berlin – New York 2008, s. 149. ..

Tekst pisany jest srebrnym atramentem, w dwóch kolumnach, 16 linijek w kolumnie, 10–12 liter w linijce. Litery są wielkie i regularne. Podobnie jak w kodeksach Guelferbytanus, Zacynthius, Rossanensis i Beratinus litery Ε, Θ, Ο, oraz Σ mają kształty owalne, natomiast litery Η, Μ, Ν, oraz Π zachowują kwadratowy kształtH. S. Cronin, „Codex Purpureus Petropolitanus. The text of Codex N of the Gospels edited with an introduction and an appendix”, T & S, vol. 5, no. 4 (Cambridge, 1899), s. XL.. Stosuje punktację, przydechy i akcenty.

Nomina sacra pisane są złotym atramentem, a litery w nomina sacra są mniejsze od liter normalnego tekstu. Srebrne litery w niektórych miejscach przybrały barwę czarną. Złotym atramentem pisane są: ΙΣ (dla Ἰησοῦς), ΧΣ (Χριστός), ΚΣ (Κύριος), ΘΣ (Θεός), ΠΗΡ (Πατήρ), ΠΝΑ (Πνεῦμα), ΥΣ (Υἱός).