W 1951 roku doszło do drugiego rozłamu ideowego wśród mieszkańców En Charod. Spór dotyczył organizacji kibucu i doprowadził do utworzenia w jego sąsiedztwie nowej odrębnej osady. Na północy znajduje się kibuc En Charod Ihud będący politycznie bliżej centrolewicowej partii Mapai. Natomiast na południu znajduje się kibuc En Charod Me’uchad będący politycznie bardziej lewicowej partii Mapam. Pomimo podziału, obie wioski nadal utrzymywały wspólne instytucje edukacyjne i kilka usług publicznych.
W 1953 roku podjęto decyzję o rozszerzeniu Samorządu Regionu Ha-Gilboa o południową część Doliny Jezreel, na południe od miasta Afula. Był to obszar położony na pograniczu izraelsko-jordańskim u podnóża gór Gilboa. Na tych urodzajnych ziemiach zdecydowano się utworzyć pierwszy blok osiedli rolniczych Chevelu Ta'anach (hebr. חבל תענך). Blok ten składał się z trzech niemal identycznych moszawów rolniczych, pośrodku których wybudowano później centralną wieś pełniąca wszystkie podstawowe funkcje administracyjne, kulturalne i edukacyjne całego bloku. W 1953 roku założono dwa pierwsze moszawy Awital i Perazon, w których zamieszkali imigranci z Iranu i Turcji. W kolejnych latach osiedlili się tutaj imigranci z Kurdystanu, którzy do tej pory mieszkali w obozie uchodźców Ma'abarat Zir'in przy sąsiednim kibucu Jizreel.