Jedynymi ocalałymi były istniejące do tej pory wioski Mukejbla, Na'ura, Sandala, Taibe i Tamra. Na miejscu zniszczonych wiosek tworzono nowe osady żydowskie. Jako pierwszy powstał w dniu 20 sierpnia 1948 roku kibuc Jizre’el. Założyli go żołnierze kompanii szturmowych Palmach, którzy początkowo mieszkali w szałasach. Kibuc zajmował strategiczne wzgórze między dolinami Jezreel a Charod. Mieszkańcy łączyli pracę z pełnieniem zadań obronnych, wykonując zadania patrolowe i budując umocnienia na wypadek ataku irackiego korpusu ekspedycyjnego stacjonującego w pobliżu. Po wojnie nastąpiło względne uspokojenie sytuacji bezpieczeństwa. Do nowo powstałego Izraela masowo napływali wówczas żydowscy uchodźcy z państwa arabskich. W 1949 roku w Dolinie Charod utworzono moszaw Gidona, a w 1950 roku w górach Gilboa założono moszaw Nurit (porzucony w 1959 roku). Zamieszkali w nich uchodźcy z Jemenu. W całej dolinie rozwijano infrastrukturę i budowano nowe stawy hodowlane ryb. Przy kibucu Beit Alfa utworzono Instytut Edukacyjny Gilboa, który pełnił funkcję szkoły średniej dla młodzieży z całej okolicy. W odróżnieniu od zwykłych szkół, instytut posiadał własne internaty oraz pełne zaplecze obiektów sportowych i warsztatów umożliwiających naukę zawodową (w 2003 roku zamknięty).