Pod koniec XIX w. obrzeża północno-wschodniej części parku zajmuje nowa zabudowa. Na jednym z kwartałów, pomiędzy główną aleją Baugmarta a dzisiejszymi ulicami: Zieloną i Powstańców Śląskich powstaje budynek szkoły podstawowej (po wojnie II Liceum Ogólnokształcące). Wschodnią granicę utworzyły zaś częściowo ustawione szeregowo niskie kamienice frontami skierowane do parku.

Lata 1900 – 1945 Kolejna atrakcja przybyła wraz z początkiem XX wieku – w 1900 r. Ludwig Mattheus założył w parku zwierzyniec, w którym znajdowały się trzy sarny, dwa białe daniele oraz dwa bociany. W 1907 r. wzrosła rola domu kąpielowego – został przekształcony w sanatorium „Wilhelmsbad” (nazwa na cześć Wilhelma I). Po Niemieckiej Wystawie Róż i Dalii w 1910 r. w Gaju Muz wybudowano pergolę i sadzawkę z podgrzewaną wodą dla roślin egzotycznych. W 1924 r. pomiędzy Młynówką a Kaczawą, na południowym krańcu parku powstał zespół basenów kąpielowych.

Największy rozwój parku przyniosła I Ogólnoniemiecka Wystawa Ogrodnicza pod hasłem „GUGALI” (niem Gurken – Garten – Liebe;