Po pięciu dniach walk, jednostki Palmach zdołały przeprowadzić kontratak z rejonu kibucu Ein HaSzofet. Wysiedlono i zniszczono wówczas okoliczne arabskie wioski, wypierając siły arabskie w kierunku Dżaninu. W wyniku bitwy o Miszmar ha-Emek, Żydzi zdominowali całą okolicę. Jeszcze podczas trwania I wojny izraelsko-arabskiej został założony kibuc Ramot Menasze. Po wojnie, w 1949 roku założono kibuce Giwat Oz i Megiddo, oraz moszaw Eljakim. W 1951 roku przekształcono tymczasowy obóz imigrantów (maabarot) w moszaw Midrach Oz.

W niepodległym Izraelu przystąpiono do organizacji nowej administracji państwa. Równocześnie podjęto decyzję o zmianie nazwy samorządu regionu ze Wzgórz Efraima na Megiddo. Ze względu na formalne opóźnienia, dopiero w 1954 roku zatwierdzono Samorząd Regionu Megiddo. W okresie tym praktycznie zakończono proces tworzenia żydowskich osiedli w rejonie Wyżyny Menassesa.

Polityka

thumb|250px|Jeden ze strumieni w okolicy kibucu En ha-Szofet thumb|250px|Typowy krajobraz Wyżyny Manassesa Siedziba władz samorządu regionu znajduje się przy drodze nr 6954, na zachód od kibucu Ramat ha-Szofet.

Osiedla W 9 kibucach, 2 moszawach, 1 moszawie i 1 wiosce komunalnej żyje tutaj ponad 10 tys.