Ćwiczenia odbywały się w sąsiednich zalesionych wzgórzach. Gdy rok później Brytyjczycy zrezygnowali ze współpracy z Żydami i skonfiskowali broń, członkowie Palmach zaatakowali brytyjski magazyn broni w Hajfie. Umożliwiła ona pełne uzbrojenie oddziału przebywającego w ukryciu w rejonie Miszmar ha-Emek.

W 1944 roku powstał moszaw En ha-Emek, który na początku XXI wieku został przekształcony w wioskę komunalną. W 1945 roku powstał kibuc Galed. W tym samym roku brytyjskie władze mandatowe utworzyły Radę Regionu Wzgórz Efraima, która była jednym z pierwszych podobnych stowarzyszeń regionalnych żydowskich osad rolniczych. Zrzeszała ona pięć osad z populacją około 3 tys. osób. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznawała obszar Wyżyny Manassesa państwu żydowskiemu. Arabowie odrzucili to rozwiązanie i rozpoczęli dzień później wojnę domową w Mandacie Palestyny. Siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej dowodzone przez Fauziego al-Kawukdżiego skutecznie sparaliżowały żydowską komunikację, a następnie przez 10 dni (4-14 kwietnia 1948 r.) prowadziły oblężenie kibucu Miszmar ha-Emek. Po raz pierwszy w czasie konfliktu izraelsko-arabskiego strona arabska użyła tutaj artylerii (7 dział należących do syryjskiej armii).