Główną przyczyną braku harmonii poematu jest jednak sama metoda pisarska Nonnosa. Poeta maluje każdą opisywaną scenę jak najjaskrawszymi barwami. Ta przesada w obrazowaniu rozmywa wyrazistość poszczególnych epizodów, tym bardziej, że związek pomiędzy nimi jest jedynie zaznaczony krótkimi streszczeniami mitu, znanego czytelnikowi ze szkolnej ławy. Nadaje to całemu utworowi charakter niezwykłego pośpiechu i rozedrgania, orientalny bardziej niż klasyczny, choć niewątpliwie mieszczący się w nurcie poezji późnego hellenizmu.

Parafraza Ewangelii Na wybór przez Nonnosa tego tematu mogło wpłynąć pewne podobieństwo bohaterów obydwu utworów. Nonnos przedstawił Chrystusa jako Pana stworzenia, który kieruje rydwanem słonecznym i jest Bogiem potężniejszym od samego Dionizosa. Również biblijną historię uzdrowienia niewidomego od urodzenia przedstawia Nonnos jako bardziej spektakularną od podobnego uzdrowienia, dokonanego przez Dionizosa (ks. 25, 281 i n.). Nonnos nie trzyma się wiernie tekstu biblijnego, pozwalając sobie na uzupełnienia i świadome opuszczenia.