Heinrich Lissauer (ur. 12 września 1861 w Nidzicy, zm. 21 września 1891 w Hallstatt) – niemiecki lekarz neurolog.
Życiorys Jego ojcem był lekarz i antropolog Abraham Lissauer (1832–1908). Studiował medycynę na Uniwersytecie Ruprechta i Karola w Heidelbergu, Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie i Uniwersytecie Lipskim. Tytuł doktora medycyny otrzymał w 1886 roku w Lipsku. Pracował następnie jako asystent Carla Wernickego w Klinice Psychiatrycznej i Chorób Nerwowych we Wrocławiu. Należał do Towarzystwa Psychiatrów Wschodnich Niemiec (Verein ostdeutscher Irrenärzte) i pełnił funkcję jego sekretarzaCentralblatt für Nervenheilkunde und Psychiatrie 15, s. 55, 1892. Zmarł w wieku 30 lat podczas podróży przez austriacką gminę Hallstatt i tam został pochowany .
Dorobek naukowy Lissauer opisał tylnoboczny szlak w rdzeniu kręgowym, czasem jeszcze dziś określany jako szlak Lissauera. Określenia strefy Lissauera używa się zamiennie z terminem zona terminalis medullae spinalis. Wyróżnił dwa rodzaje agnozji (zanim Freud wprowadził termin agnozji, używano określenia Seelenblindheit): apercepcyjną i asocjacyjnąMichael C. Corballis: The Lopsided Ape: Evolution of the Generative Mind. Oxford University Press US, 1993 s.