227. Opisał postać porażenia postępującego, znaną jako porażenie Lissauera, charakteryzującą się ciężkimi objawami ogniskowymi (napady udaropodobne, hemiplegia, afazja) oraz zaskakująco dobrze zachowaną sprawnością intelektualną. Praca Lissauera została opublikowana pośmiertnie, w 1901 roku, przez Ernsta Storcha z kliniki Wernickego.
Lista prac Ueber Veränderungen der Clarkeschen Säulen bei Tabes dorsalis. Fortschritte der Medizin 2, ss. 113–121, 1884 „Beitrag zur pathologischen Anatomie der Tabes dorsalis (mit Demonstration microscopischer Präparate)". W: Leyden E., Pfeiffer E. (Hrsg.): Verhandlungen des Congresses für innere Medizin. Vierter Congress gehalten zu Wiesbaden, vom 8.–11. April 1885. Wiesbaden: J.F. Bergmann Verlag, ss. 378–381, 1885 Beitrag zur pathologischen Anatomie der Tabes dorsalis und zum Faserverlauf im menschlichen Rückenmark. Neurologisches Centralblatt 4, s. 245, 1885 Beitrag zum Faserverlauf im Hinterhorn des menschlichen Rückenmarks und zum Verhalten desselben bei Tabes Dorsalis. 1886 Untersuchungen über die Wirkungen der Veratrumalkaloide. 1887 Gedächtnisschwäche bei Alkoholisten. Breslauer ärztliche Zeitschrift 10 (1), s. 5, 1888 Ein Fall von Seelenblindheit, nebst einem Beitrag zur Theorie derselben. 1890 tłum. ang.