Była łączniczką między PSL Stanisława Mikołajczyka a wykładowcami na Uniwersytecie Jagiellońskim.
W 1947 obroniła doktorat na podstawie pracy Rozwój etnologii i etnografii w Polsce – jej promotorem był Kazimierz Dobrowolski, a egzaminatorami Władysław Semkowicz i Kazimierz Moszyński. Należała do Polskiego Stronnictwa Ludowego, co przyczyniło się do politycznej decyzji rektora o zwolnieniu jej z UJ; decyzja została wycofana dzięki interwencji Jana Żołny-Manugiewicza. Zajęcia ze studentami prowadziła jako asystentka, a następnie jako adiunktka. Badała region krakowski. Prowadziła krakowską delegaturę Muzeum Kultur Ludowych (1947–1951), organizując zakup eksponatów z Polski południowej. Okresowo była członkinią rad naukowych m.in. Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie, Muzeum Sportu i Turystyki w Warszawie, Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu, Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu.