Przesłuchiwany Kemper zeznał, że „chciał sprawdzić, jak to jest, kiedy zabije się babcię”. Twierdził także, że zabił swojego dziadka, bo nie chciał, żeby ten dowiedział się o śmierci żony. Psychiatra Donald Lunde badający dorosłego Kempera napisał, że „czyny Kempera w pewnym sensie były zemstą za odrzucenie, jakiego doświadczył od matki i ojca”. Zbrodnie, jakich dopuścił się piętnastolatek, zostały przez biegłych uznane za skutek schizofrenii paranoidalnej. Z tego powodu Kemper został umieszczony w więzieniu-szpitalu dla psychicznie chorych Atascadero.
Pobyt w więzieniu Podczas pobytu w Atascadero poddano Kempera dalszej obserwacji. Zarówno psychiatrzy, jak i pracownicy placówki wątpili w słuszność diagnozy postawionej przez psychiatrów sądowych. Raport na temat stanu zdrowia osadzonego opisywał jego umysł jako „pozbawiony gonitw myśli, halucynacji, bez odstępstw od normy”. Odnotowano również, że IQ Kempera wynosi 136. Ponowna diagnoza wykazała u niego zaburzoną, pasywno-agresywną osobowość. W późniejszych latach pobytu w Atascadero przeprowadzono u Kempera ponowny test na inteligencję – uzyskał wtedy 145 punktów.