Według Bubera Daodejing opisuje przestrzeń dialogiczną, w której człowiek może spotkać „Ty” – niekoniecznie jako osobę, ale jako istnienie w pełni obecne, którego nie da się nazwać, zdefiniować ani wykorzystać, podobnie jak samego Dao.
Buber postrzegał taoizm jako radykalną „naukę o dobru”, która nie jest oparta na moralistycznych nakazach, lecz na odzyskaniu pierwotnej, relacyjnej jedności ze światem. W wymiarze politycznym interpretował filozofię Laozi jako formę „mesjanistycznego anarchizmu”, w której idealna wspólnota opiera się na wolności i samoregulacji, a mądry władca rządzi poprzez powściągliwość i przyzwolenie, by lud „sam doszedł do siebie”. Buber uważał, że przesłanie Daodejing o „niedziałaniu” jest kluczowe dla zachodniej cywilizacji technologicznej, która musi na nowo nauczyć się szacunku dla naturalnego porządku rzeczy.
Tłumaczenia księgi na język polski
Uwaga: poniższy spis daleki jest od zupełności!