Dotyczy to również sfery politycznej – według Laozi najlepszy władca to taki, o którego istnieniu poddani ledwie wiedzą.
Interpretacja fenomenologiczna Martina Bubera Żydowski filozof dialogu, Martin Buber, zaproponował oryginalną, fenomenologiczną interpretację Daodejing, odczytując jej przesłanie przez pryzmat swojej filozofii spotkania „Ja–Ty”Nelson, E.S., Martin Buber’s Phenomenological Interpretation of the Daodejing, w: David Chai, Daoist Encounters with Phenomenology. Bloomsbury. pp. 105-120 (2020). W jego ujęciu Dao nie jest abstrakcyjną zasadą metafizyczną, lecz żywą, dynamiczną relacją, która zachodzi między człowiekiem a światem, drugim człowiekiem i samym sobą. Buber, odrzucając przedmiotowe i narzędziowe podejście do rzeczywistości (relacja „Ja–Ono”), dostrzegł w Dao drogę otwartej i nieuprzedmiotawiającej obecności w świecie.
W tej perspektywie zasada wuwei nabiera głębokiego sensu etycznego. Nie jest to bierność, lecz działanie, które „nie niszczy i nie narusza, lecz pozwala rzeczom być”. To działanie nie poprzez wolę i chęć dominacji, ale poprzez samą obecność, która szanuje Innego.