W słynnym eseju „Czym jest życie?” napisał m.in.:
Różnicę między podejściem kwantowo-mechanicznym i fenomenologicznym ilustruje też eksperyment myślowy, znany pod nazwą „kot Schrödingera” (opisany w 1935 roku).
Wśród naukowców, zasłużonych dla rozwoju fenomenologicznej termodynamiki chemicznej, są wymieniani m.in.: German Hess (1802–1850) – prawo Hessa, Gustav Kirchhoff (1824–1887) – prawo Kirchhoffa, Hermann von Helmholtz (1821–1894) – energia swobodna Helmholtza, Johannes Diderik van der Waals (1837–1923) – równanie van der Waalsa, Josiah Willard Gibbs (1839–1903) – równanie Gibbsa-Duhema, równanie Gibbsa-Helmholtza, entalpia swobodna, reguła faz i inne, Henri Louis Le Chatelier (1850–1936) i Karl Ferdinand Braun (1850–1918), Jacobus van ’t Hoff (1852–1911) – reguła van ’t Hoffa, izoterma reakcji, równanie van ’t Hoffa (stała równowagi) (izobara i izochora van ’t Hoffa), Władysław Natanson (1864–1937) – termodynamika procesów nieodwracalnych (źródła entropii), Ilya Prigogine (1917–2003) – termodynamika procesów nieodwracalnych (struktury dyssypatywne, samoorganizacja molekularna).
Zakres termodynamiki chemicznej