SA w rzeczywistości podlegały rozkazom Röhma i miały służyć realizacji jego osobistego dążenia do władzy, dlatego już na początku istnienia NSDAP zaistniał czynnik przyszłego konfliktu między Röhmem a Hitlerem. Już w 1921 roku Hitler zdał sobie sprawę, że w partii tworzył się ośrodek niezależny od jego rozkazów, dlatego zaczął otaczać się najbardziej oddanymi sobie zwolennikami. Z ich grona w marcu 1923 powstała Stabswache (Warta sztabowa), przyszłe SS.

Działalność organizacji paramilitarnych, takich jak SA, była sprzeczna z postanowieniami traktatu wersalskiego. Röhm traktował SA jako tajne, zbrojne ramię partii. Dzięki staraniom Röhma i jego wpływom w wojsku członkowie SA zostali uzbrojeni. Organizacja przyciągała sporą grupę zdemobilizowanych, rozgoryczonych sytuacją w Niemczech bezrobotnych żołnierzy.

30 listopada 1922 Röhm został przydzielony do służby u generała Otto von Lossowa, głównego dowódcy okręgu w Bawarii (opuścił stanowisko przy generale Franzu von Eppie, dowódcy bawarskiej piechoty).