Pierwsze doświadczenie obecności bytu da się wyrazić zdaniem „coś istnieje”. Doświadczenie to wyklucza możliwość stwierdzenia „nic nie istnieje”, negując możliwość istnienia nicości. Odczucie to jest obecnością czegoś co nas i naszą obecność przekracza. Jest ono dostępne każdemu człowiekowi, niezależnie od jego kwalifikacji intelektualnych, czy moralnych. Jest to przed refleksyjne doświadczenie „wpisania w byt”, po którym dopiero następuje doświadczenie opozycji podmiot – przedmiot. Sam byt wg Lavelle’a jest absolutnie niestopniowalny, lecz zbadać go można jedynie stopniowo. Niezbędna w tym celu jest pojawiająca się refleksja, wymagająca współpracy uczucia z intelektem. Poznawany w takim doświadczeniu byt to czysta zasada istnienia (wszystkiego), nie tylko zaś jakaś „zewnętrzna” obecność, którą należy uznać za jeden z przejawów bytu.