Obóz jeniecki na Glinkach w Toruniu (do 1945 Stammlager 312/XX C) – niemiecki obóz jeńców wojennych, głównie Rosjan, w Toruniu zbudowany po 1940 roku, lutym 1945 roku przejęty przez wojska sowieckie.
Historia Obóz niemiecki Budowę obozu rozpoczęto w 1940 roku, materiały pod budowę przewożono za pomocą kolei wąskotorowej. Baraki i wieżyczki wartownicze budowali jeńcy brytyjscy oraz torunianie.
W obozie byli więzieni żołnierze ze Związku Radzieckiego, Wielkiej Brytanii, Francji, Australii, Włoch (głównie schwytanych członków podziemnych organizacji monarchistycznych), Kanady, Norwegii, Belgii i Jugosławii. Pierwsze transporty jeńców radzieckich przybyły jesienią 1941 roku.
Obóz dzielił się na trzy sektory: radziecki, angielski oraz włoski. Jeńcy francuscy byli lokowani na terenie poligonu na Podgórzu. Budowę sektora radzieckiego rozpoczęto w drugiej połowie 1941. Na te cele przeznaczono rozległy niezagospodarowany obszar 92 hektarów w pobliżu wsi Glinki. 14 sierpnia 1941 oficjalnie rozpoczął pracę M. Stammlager 312/XX C, podporządkowany komendantowi Stalagu XX C. Nieoficjalnie hitlerowcy określali część obozu przeznaczoną dla żołnierzy armii radzieckiej Sowietheide. Przez krótki czas w części przeznaczonej dla żołnierzy radzieckich przebywała też grupa jeńców włoskich.