José Armando, korzystając z nieobecności ojca, postanawia przedstawić rodzinie ukochaną. Jednak Esmeralda zostaje dość chłodno przez nich przyjęta. Szczególnie okrutna jest dla niej matka Gracíeli, Fatima. Rodolfo Peñareal w ogóle nie dopuszcza do świadomości faktu, że jego syn, z którego jest tak bardzo dumny, może kochać jakąś biedaczkę. José Armando postanawia więc w tajemnicy przed rodziną ożenić się z Esmeraldą. Biorą ślub cywilny, a on wyjeżdża do Meksyku, by kupić mieszkanie. Kiedy Lució Malavér dowiaduje się o tym, jest wściekły. Natomiast Rodolfo, po powrocie na hacjendę, siłą zaprowadza Esmeraldę do Lucia. Dziewczyna mdleje, gdy Malavér stara się do niej zbliżyć. Na drugi dzień mówi jej, że tej nocy oddała się mu. Esmeralda jest przerażona. Tymczasem Crisanta i Dominga wystraszone tym, co Rodolfo zrobił z Esmeraldą, wyjawiają prawdę o pochodzeniu dzieci. Jedynie Blanca jest szczęśliwa z odzyskania córki. Rodolfo nie chce zaakceptować Esmeraldy, a ona jest zbyt dumna, by wybaczyć ojcu. Kiedy dowiaduje się, że jest w ciąży, jest przekonana, że jest to dziecko Lucia Malavera. Mówi José Armando o tym, co wydarzyło się tamtej fatalnej nocy. Lecz on odtrąca dziewczynę. Esmeralda i Dominga wyjeżdżają do stolicy, by rozpocząć nowe życie z dala od Peñarealów. Szybko poznają dobrych ludzi, którzy im pomagają.