W 4. klasie Milejew, zgodnie z ówczesnym poglądem, uczył, że fale świetlne pędzą w drżącym bezkresnym eterze i dotarłszy do oka wywołują wrażenie światła. Ośmielony 12-latek, myśląc o świetle lampy, odgadł, że eter zajmuje też dalekie ciemne miejsca, wniósł niepokój do szkoły, a Milejew bez żadnych dowodów odparł, że eter jest wszędzie i drga tylko tam, gdzie jest światło. Ciekawość Ioffego wzrosła, pierwsze rzetelne wywody dała mu książka popularnonaukowa Ciepło uważane jako rodzaj ruchu (ang. Heat: Considered as a Mode of Motion), w której irlandzki uczony John Tyndall wyłożył fizykalną naturę ciepła. Jej II wydanie wyszło w języku rosyjskim w 1888 roku. Wskutek podejrzenia gruźlicy płuc, w 6. klasie Ioffe przerwał naukę, matka leczyła go we Francji, szkołę ukończył po rocznej przerwie. Matka chciała, aby Ioffe został inżynierem, i znacznie wpłynęła na wybór drogi życiowej syna.