Nie ukończył ich z powodu wyrzucenia ze studiów na fali ogólnorosyjskich strajków studenckich rozpoczętych w Sankt Petersburgu w lutym 1899 roku. Tylko w Instytucie Technologicznym strajkowało 1054 studentów; wskutek tego wszystkie uczelnie zamknięto na pół roku, a wielu studentów przymusowo wcielono do Cesarskiej Armii Rosyjskiej.
W 1899 roku Ioffe kierował społecznością Romny w Sankt Petersburgu, odbył pierwsze letnie praktyki studenckie w Fabryce Putiłowskiej; za nieobecnego na placu budowy inżyniera nadzorował budowę małego mostu kolejowego na linii Połtawa – Rostów, tak aby naprawialne usterki dały dodatkową zapłatę kierownikowi. W 1900 roku nadzorował budowę warsztatu odlewnictwa i obróbki broni w Fabryce Iżorskiej; poraziły go samowola i wyzysk. W 1902 roku, z rokiem opóźnienia po jeszcze dwóch przerwach przez protesty antyrządowe, został inżynierem-technologiem. Ciągłe burzliwe zamieszki lat 1899–1902 nieraz dawały kłopoty, wybrał więc naukę za granicą.