Oprócz absorpcji przez tlen istotne znaczenie mają także opady deszczu, śniegu i zawartość pary wodnej. Przy projektowaniu łączy w paśmie V stosuje się więc dodatkowy zapas mocy na tłumienie deszczowe oraz małe długości skoków (od kilkuset metrów do kilku kilometrów, w zależności od wymaganego poziomu niezawodności).
Zastosowania Łączność naziemna Pasmo V jest wykorzystywane przede wszystkim w radioliniach stałych o dużej przepustowości. Służą one jako łącza dosyłowe (backhaul) w sieciach komórkowych, łącza punkt–punkt między budynkami oraz element infrastruktury lokalnych sieci szerokopasmowych. W wielu krajach (m.in. w Stanach Zjednoczonych i państwach CEPT) podzakres 57–64 GHz został udostępniony jako pasmo niewymagające indywidualnych pozwoleń (unlicensed) dla krótkodystansowych systemów transmisji o bardzo dużych szybkościach (rzędu dziesiątek Gbit/s).
W tym fragmencie widma działają również systemy bezprzewodowego dostępu krótkiego zasięgu zgodne z normami IEEE 802.11ad i IEEE 802.11ay (tzw. WiGig), wykorzystywane m.in. do bezprzewodowych stacji dokujących, przesyłania obrazu wideo wysokiej rozdzielczości oraz szybkich połączeń typu punkt–punkt w pomieszczeniach.