Ze względu na silne tłumienie w atmosferze i nieduży zasięg jedna komórka takiej sieci obejmuje zwykle pojedyncze pomieszczenie lub budynek.
Łączność satelitarna W łączności satelitarnej pasmo V rozpatrywane jest przede wszystkim jako pasmo dla łączy dosyłowych (feeder links) do satelitów o bardzo dużej przepustowości (VHTS) oraz dla łączy międzysatelitarnych w orbitach okołoziemskich. Ze względu na silne tłumienie sygnału w atmosferze w okolicy 60 GHz wykorzystanie pasma V do łączy satelita–ziemia wymaga dużych zapasów energetycznych, precyzyjnej kompensacji zaniku deszczowego i często wielu redundantnych stacji naziemnych (tzw. gateway diversity).
W pierwszej połowie XXI wieku kilka przedsiębiorstw satelitarnych (m.in. SpaceX, OneWeb, Telesat i Boeing) złożyło do FCC wnioski dotyczące budowy konstelacji satelitów szerokopasmowych w paśmie V, planując wykorzystanie go zarówno w łączach dosyłowych, jak i w łączach do użytkowników końcowych. Przykładem projektu demonstracyjnego jest satelita Varuna-TDM firmy Boeing, testujący łącza w paśmie V dla planowanej konstelacji satelitów szerokopasmowych.
Łącza międzysatelitarne w paśmie V wykorzystuje się m.in.