W 1872 powstał tu pierwszy obiekt fabryczny – tkalnia mechaniczna o dużej wydajności (200 krosien mechanicznych).
Rozwój przedsiębiorstwa W kolejnych latach nastąpiła szybka rozbudowa zakładów, która objęła: 1874/1875 – powiększenie tkalni, budowę bielnika i wykończalni; 1877 – budowę olbrzymiego gmachu przędzalni; 1878 – własne warsztaty mechaniczne; 1880 – szpital fabryczny (Szpital Św. Józefa, obecnie im. Radlińskiego) przy ul. Drewnowskiej 75; 1885–1890 – „Szpital Starozakonnych”, obecnie Klinika Endokrynologii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego nr 2 Uniwersytetu Medycznego w Łodzi przy ul. Sterlinga 1/3; 1887 – farbiarnię, wykończalnię i centralną kotłownię; 1890, 1895 – kolejne tkalnie; 1893 – odlewnię żeliwa; 1895–1897 – wielkie magazyny bawełny przy Starym Cmentarzu.
29 października 1889 firma została przekształcona w spółkę akcyjną, podobnie jak inne łódzkie przedsiębiorstwa bawełniane. Oficjalna nazwa zakładów brzmiała: „Towarzystwo Akcyjne Wyrobów Bawełnianych I. K. Poznańskiego w Łodzi”. Rozrastające się zakłady Poznańskiego zatrudniały z biegiem lat coraz więcej pracowników: w 1865 – 70 robotników, w 1879 – 426 robotników, w 1906 przeciętny stan zatrudnienia wynosił 6800 ludzi.