Zewnętrzne, północne przedzamcze miało zabudowę słabo rozpoznaną. Jego mur obwodowy był prawdopodobnie również wzmacniany czterema czworobocznymi basztami. Pośrodku północnej kurtyny znajdował się główny wjazd na teren zamku z monumentalną wieżą bramną, której ruiny były jeszcze widoczne w XVIII wieku.
Nie jest rozstrzygnięte, czy wzgórze św. Anny stanowiło integralną część zamku ani czy było połączone z właściwym wzgórzem zamkowym wspólnym murem obronnym.
Materiał i technika budowlana Fundamenty i mury piwniczne wykonano z kamieni granitowych oraz cegły układanej w wątku wendyjskim. Cegły miały przeciętnie wymiary około 28,5–29,5 × 13,5–14,9 × 8–9 cm.
Badania skrzydła północnego przyniosły bogaty zbiór detali architektonicznych. Odkryto m.in. czteroramienny zwornik ze sztucznego kamienia, cztery fragmenty rzeźb kamiennych, ponad 500 fragmentów żeber sklepiennych, ponad 100 fragmentów szkliwionych płytek posadzkowych oraz ponad 40 ceglanych kształtek pochodzących z obramień okiennych i drzwiowych.