Przedmiot i zakres badań Taniec jako praktyka kulturowa Taniec jest postrzegany przez antropologię jako praktyka głęboko zakorzeniona w kontekście społecznym i kulturowym. Oznacza to, że każdy gest, ruch czy sekwencja choreograficzna posiada konkretne znaczenie, które może być zrozumiałe tylko dla danej wspólnoty kulturowej. Pełni on ważną rolę w kształtowaniu i wyrażaniu tożsamości zbiorowej. Ruch taneczny jest analizowany jako działanie kulturowe, które przekazuje informacje o strukturze społecznej, wierzeniach, relacjach płciowych czy podziałach klasowych. Może być używany jako narzędzie integracji, na przykład w rytuałach przejścia, świętach religijnych czy lokalnych festiwalach, gdzie wspólny taniec łączy daną grupęDrożdż, T. (2012). Człowiek i taniec: systemy choreograficzne jako profile badania kultury. Katowice: Uniwersytet Śląski [maszynopis pracy doktorskiej].. Jednocześnie taniec bywa formą wykluczenia, na przykład poprzez selekcję uczestników, wymogi ubioru, styl ruchu lub muzykę. Praktyki taneczne mogą również służyć do negocjowania przynależności kulturowej, etnicznej, narodowej czy płciowej, Jest to szczególnie widoczne w kontekście migracji i funkcjonowania diaspor.