W artykule tym barwnie przedstawił trudności ze strony władz kolonialnych, jakie frankofoni napotykali w krzewieniu swej kultury. W konkluzji artykułu Sicotte postulował rewolucyjną walkę, która miała doprowadzić do wyzwalania francuskiej Kanady spod brytyjskiego panowania. Sicotte przypisuje się także pomysł obchodzenia dnia św. Jana Chrzciciela jako regionalnego święta frankofońskiego. Święto jest corocznie 24 czerwca obchodzone w prowincji Quebec do czasów współczesnych jako święto państwowe. Mimo faktu, że zaliczany był do czołowych patriotów, nie wziął udziału w rebelii patriotycznej. Wiadomo jednak, że wspierał finansowo rebeliantów, jednocześnie krytykując ich niektóre, jego zdaniem nieodpowiedzialne, akcje militarne.
W 1838 osiadł w Saint Hyacinth i otworzył praktykę prawną. Szybko też stał się jednym z najbardziej cenionych prawników w Montrealu i okolicach. Podobnie jak wielu innych znanych prawników i Sicotte włączył się w politykę. W 1848 bezskutecznie walczył o mandat parlamentarny, lecz już w kolejnych wyborach w 1851 bez trudu go zdobył. W parlamencie reprezentował reformistów, choć w wielu kwestiach miał niezależny punkt widzenia.