I tak na przykład odrzucił propozycję objęcia ministerstwa ziem państwowych w rządzie Hinksa-Moriona, ze względu na to, że ci odstąpili od planów likwidacji tradycyjnego systemu senioralnego we Wschodniej Kanadzie. W 1853 pełnił funkcję przewodniczącego parlamentarnej komisji do spraw reformy systemu szkolnego. Raport przez niego napisany nie został zrealizowany ze względu na radykalność zmian proponowanych. W 1854 ponownie zdobył mandat wyborczy i głosami liberałów wybrany został na marszałka izby. Okres największego jego powodzenia w polityce to lata 1857 do 1863. Najpierw został ministrem ziem państwowych (crown lands) – na krótko jednak. Po zrezygnowaniu z udziału w rządzie został liderem frankofońskiej opozycji w parlamencie. W 1862 wraz z Johnem Sandfieldem Macdonaldem utworzył reformatorski rząd. Przetrwał on zaledwie rok i przez cały ten okres borykał się z ekonomicznymi i politycznymi problemami. Po upadku rządu Sicotte nie wziął już udziału w formowaniu kolejnego. Wycofał się z czynnego życia politycznego, poświęcając się karierze sędziego okręgowego sądu w swym mieście. Przeszedł na emeryturę dzień po swych 75. urodzinach.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Premierzy Prowincji Kanady Kategoria:Urodzeni w 1812 Kategoria:Zmarli w 1889