Wczesny okres Termin po raz pierwszy odnotowano w 1894 w czasopiśmie Forum w kontekście wewnętrznych działań prezydenta Grovera Clevelanda na rzecz utrzymania prawa na terytorium USA. Po wojnie amerykańsko-hiszpańskiej z 1898 i przejęciu Kuby, Portoryko, Filipin i Guamu Stany Zjednoczone stały się regionalnym mocarstwem kolonialnym, a termin zaczął być stosowany do amerykańskiej hegemonii na półkulę zachodnią w ramach Doktryny Monroego, na podobieństwo Pax Romana. W 1900 Stany Zjednoczone dysponowały już największą gospodarką świata pod względem produkcji przemysłowej i dochodu narodowego, wyprzedzając zarówno Wielką Brytanię, jak i Niemcy.
Okres międzywojenny Po I wojnie światowej Stany Zjednoczone nie przejęły roli globalnego hegemona, mimo że dysponowały odpowiednim potencjałem gospodarczym. Odrzucenie przez Senat członkostwa w Lidze Narodów oraz utrzymanie polityki izolacjonizmu i protekcjonizmu sprawiły, że w okresie międzywojennym nie wytworzył się trwały ład hegemoniczny.