Warszawa: PWN.Walsh K. (1998) Neuropsychologia kliniczna. Warszawa: PWN.Herzyk A. (2005) Wprowadzenie do neuropsychologii klinicznej. Warszawa: Scholar.: mózg posiada wyspecjalizowane ośrodki zawiadujące poszczególnymi funkcjami (stanowisko wąskolokalizacyjne), mózg nie posiada żadnych ośrodków, każda funkcja umysłowa jest realizowana przez cały mózg (stanowisko holistyczne). Należy tu zaznaczyć, że stanowisko wąskolokalizacyjne było historycznie pierwsze i można je uznać, za wiodące – zostało przyjęte przez większość społeczności nauk medycznych zarówno w teorii, jak i na gruncie klinicznym. Tak też jest po dziś dzień, czego dowodem mogą być liczne podręczniki medycynyPrzykładowo, wiele podręczników neuroanatomii wciąż niezwykle lakonicznie porusza zagadnienie związku mózg-umysł, sprowadzając je niekiedy wyłącznie do omówienia najbardziej tradycyjnych „ośrodków korowych”, związanych z klasycznymi koncepcjami afazji, jak gdyby wiedza w tym zakresie od XIX wieku nie uległa żadnym zmianom. Zazwyczaj po prostu wskazywany jest fragment powierzchni kory mózgu z opisem „ośrodek Broca” i adnotacją, że jego uszkodzenie wywołuje afazję motoryczną. Trudno powiedzieć, że jest to niepoprawne, jest to po prostu zbyt proste.