John James „Jack” Lawson, 1. baron Lawson (ur. 16 października 1881 w Whitehaven, zm. 3 sierpnia 1965) – brytyjski polityk i działacz związków zawodowych, członek Partii Pracy, minister w pierwszym rządzie Clementa Attleego.
Lawson dorastał we wiosce Kells. Jego ojciec w wieku 9 lat został górnikiem, w wieku 11 lat wstąpił do floty, później służył w Royal Navy. W wieku 3 lat Lawson został wysłany do miejscowej Glass House School. Kiedy miał 6 lat, jego rodzina przeprowadziła się do wsi Flimby niedaleko miasta Maryport. Rok później rodzina ponownie przeprowadziła się do Durham. W wieku 12 lat rozpoczął pracę w kopalni. Wkrótce rozpoczął działalność w związkach zawodowych. W 1904 r. wstąpił do boltońskiego oddziału Niezależnej Partii Pracy. W 1905 r. rozpoczął korespondencyjny kurs w Ruskin College na Uniwersytecie Oksfordzkim. W 1912 r. został wybrany do rady hrabstwa Durham. W 1913 r. był delegatem do Międzynarodówki Górników. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił na ochotnika do armii i został przydzielony do transportu konnego Royal Fleet Auxiliary.