Późniejsze pejzaże izraelskie z wysokimi cyprysami i skałami wywołują wrażenie surowości i pustki. Minimalistyczne martwe natury przedstawiają puste krzesła. Na portretach członkowie rodziny pojawiają się z zamazanymi i zanikającymi rysami lub twarzami, które zanikają w geometryczne wzory – jest to odzwierciedleniem straty portretowanych.
W późniejszym okresie głównym motywem malarstwa Tovy Berlinski stały się ciemne, często czarne kwiaty, często dedykowane rodzicom i rodzeństwu, zamordowanym w Auschwitz.
Tova Berlinski wystawiała swe prace m.in. w Izraelu, Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych i Holandii. W styczniu 2006 roku, po raz pierwszy w Polsce, jej dzieła prezentowano na wystawie pt. „O miłości i śmierci” w Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu. W tym samym roku były również prezentowane w Centrum Żydowskim w Oświęcimiu oraz w Centrum Kultury Żydowskiej w Krakowie.
W 2006 roku Tova Berlinski podarowała Muzeum Auschwitz-Birkenau jedno ze swych dzieł. Jest to obraz bez tytułu przedstawiający pojedynczy szary kwiat w szklanym wazonie. Kompozycja o wymiarach 100 na 70 cm, w szaro-czarnej tonacji, została wykonana na papierze techniką mieszaną.