Pieprz ten jest popularny w kuchniach azjatyckich, np. w chińskiej, japońskiej i tajskiej. W kuchni wietnamskiej używa się go do zup oraz dań z wieprzowiny. W kuchni tajskiej jest stosowany m.in. razem ze smażonym czosnkiem i papryką chili do dań z wieprzowiny, a także do smażonych potraw z kurczaka.
Producenci W światowej produkcji białego pieprzu przodują: Indonezja, gdzie wytwarzana jest odmiana Sarawak, oraz Malezja (odmiana Muntok). Znaczącymi ośrodkami produkcji są też Indie oraz Kamerun (odmiana Penja).
Wykorzystanie w medycynie W starożytności pieprz biały był składnikiem leków zalecanych przez greckich, rzymskich i wczesnośredniowiecznych lekarzy, w tym Galena. W szczególności wchodził w skład medykamentów łagodzących choroby oczu i poprawiających ostrość wzrokuKokoszko M., Rzeźnicka Z. 2016: Malábathron (μαλάβαθρον). Kilka uwag o roli Cinnamomum tamala w medycynie i w kuchni antyku i Bizancjum między I a VII wiekiem. Przegląd nauk historycznych, t. 15, z. 1, s. 20–22., stosowanych dla wzmocnienia ruszających się zębówKokoszko, Rzeźnicka 2016, s. 25., w lekach przeciwbólowychKokoszko, Rzeźnicka 2016, s. 18, 19. oraz w lekarstwie uniwersalnym używanym w chorobach układu pokarmowego, moczowego i w zapaleniu płucKokoszko, Rzeźnicka 2016, s. 28.. Ponadto był składnikiem proszku do czyszczenia zębów.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Przyprawy