Cesarz Wilhelm II odznaczył też Krzyżem Żelaznym banderę okrętu U-9.
Zatopienie trzech krążowników uświadomiło Brytyjczykom zagrożenie płynące ze strony okrętów podwodnych i zmusiło do zmiany taktyki działania i podjęcia różnych działań zaradczych.
U-9 dowodzony przez por. Weddigena niecały miesiąc później – 15 października 1914 – zatopił kolejny duży okręt – krążownik pancernopokładowy HMS "Hawke". Tym razem towarzyszące mu dwa krążowniki oddaliły się, unikając niebezpieczeństwa, lecz z załogi "Hawke" liczącej 544 ludzi uratowano tylko 70A. Perepeczko: Wojenne szczęście U-9, Nowa Technika Wojskowa nr 5/2000, ss. 60-61. thumb|left|150px|U-9 w 1914 r. thumb|left|150px|Otto Weddigen, dowódca U-9
Przypisy
Bibliografia Andrzej Perepeczko: Wojenne szczęście U-9, Nowa Technika Wojskowa nr 5/2000
Kategoria:Bitwy morskie I wojny światowej Kategoria:Bitwy morskie w historii Wielkiej Brytanii Kategoria:Bitwy morskie w historii Niemiec Kategoria:Bitwy w 1914 Kategoria:Bitwy na Morzu Północnym