Był aktywnym antysemitą publikującym żarliwe, podbudowane religijnie teksty nawołujące do rugowania Żydów z życia publicznego i gospodarczego. Obwiniał Żydów o wielowiekowe żerowanie na narodzie polskim, o prowokacje i spisek w celu przejęcia władzy nad światem. Opowiadał się za współpracą Polski z dyktaturą faszystowską Mussoliniego i za wypędzeniem z kraju ŻydówOstatnia walka o niepodległość w: „Oświata. Bezpłatny dodatek tygodniowy do Gazety Polskiej”, nr 35, Kościan, 1922-12-10 (kopia w zbiorach Wielkopolskiej Biblioteki Cyfrowej).. Wzywał do czynnej, ostatecznej konfrontacji z Żydami i Judeo-PolskąPaweł Brykczyński O Narutowiczu, kompromisach i nienawiści, „Dziennik Opinii” nr 17/2016 (1167)..
Jego stosunek do Żydów był wypadkową z jednej strony endeckiej wizji rzeczywistości politycznej, ale z drugiej doświadczeń związanych z pobytem w rewolucyjnej Rosji, gdzie stracił dwóch braci z rąk bolszewickich, w szeregach których obecnych i czynnych było wiele osób pochodzenia żydowskiegoT. Szymański, Ksiądz Kazimierz Lutosławski. Biografia kapłana, wychowawcy i polityka, Drozdowo 2017, s. 153, 179..