Sikora uboga, szarytka, błotniczka, sikora trzcinna (Poecile palustris) – gatunek małego ptaka z rodziny sikor (Paridae). Zamieszkuje Eurazję. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego gatunek ten opisał szwedzki przyrodnik Karol Linneusz w 1758 roku w 10. edycji Systema Naturae, uznawanej za początek nomenklatury zoologicznej. Autor nadał gatunkowi nazwę Parus palustris, a jako miejsce typowe wskazał Europę, co w 1905 roku Ernst Hartert zawęził do Szwecji. Obecnie gatunek zaliczany jest do rodzaju Poecile.
Wyróżniono następujące podgatunki Poecile palustris: P. palustris dresseri (Stejneger, 1886) – Walia, środkowa i południowa Anglia oraz zachodnia Francja. P. palustris palustris (Linnaeus, 1758) – sikora uboga – Skandynawia do północnego Półwyspu Iberyjskiego oraz na wschód po Polskę, Bałkany i Grecję. P. palustris italicus (Tschusi & Hellmayr, 1900) – francuska część Alp, Włochy i Sycylia. P. palustris stagnatilis (C.L. Brehm, 1855) – wschodnia Europa do południowego Uralu i północno-zachodniej Turcji. P. palustris kabardensis (Buturlin, 1929) – rejon Kaukazu i północno-wschodnia Turcja. P.