Ujścia Missisipi strzegły dwa silne konfederackie forty St. Philip i Jackson, usytuowane naprzeciw siebie i dysponujące ponad setką ciężkich dział i siedmiuset ludźmi załogi. Jednocześnie − na wieść o zbliżaniu się Farraguta − Konfederaci zgrupowali pod Nowym Orleanem szesnaście kanonierek.
18 kwietnia, na rozkaz Farraguta, moździerzowce Portera rozpoczęły bombardowanie obu fortów, powodując poważne zniszczenia. Nie wystarczyło to jednak by zmusić Konfederatów do poddania się. Po dwóch dniach ostrzału Farragut zdecydował się ominąć Fort Jackson, Fort St. Philip i baterię Chalmette, co − po usunięciu konfederackiej przegrody na rzece − pozwoliło mu zająć 29 kwietnia Nowy Orlean, a był to ważny krok na drodze do opanowania doliny Missisipi. Kongres uhonorował go 16 lipca stopniem kontradmirała, wówczas jeszcze w US Navy nieistniejącym: do tej pory amerykańska marynarka nie uznawała stopni admiralskich, zastępując je rangą „oficera flagowego”, która miała odróżniać własne wysokie stopnie od tradycji flot europejskich.