W gazecie „Süddeutsche Zeitung” kwestionowano sens niuansowania przekazu o istocie nazizmu: „Jeśli wierzyć produkcji Agnieszki Holland, to naziści byli bandą świrów. Wiemy, w jaki sposób ci nieludzcy ludzie wierzyli, że potrafią rozpoznać Żyda; i właśnie w taki sposób reżyserka wierzy, że potrafi rozpoznać faszystę”. Często powtarzanym zarzutem wobec filmu było odejście od autobiografii Solomona Perela na rzecz hollywoodzkiego „kiczu”, niewiarygodnych zwrotów akcji oraz erotyzacji protagonisty; recenzent „Die Welt” dezawuował film jako przejaw „podglądactwa” i „obsesyjnego gdybania wokół seksu”.
Odbiór w Polsce Zdaniem Małgorzaty Pakier recenzje Europy, Europy w Polsce były przeważnie pozytywne. Film przeważnie odczytywano jako „opowieść filozoficzną” utrzymaną w tonacji komediowej; czasopismo „Obserwator” obwołało Europę, Europę „komedią o Holokauście”. Recenzenci niespecjalnie przyjęli surrealistyczne sceny marzeń, które uznawali za niepotrzebne, ale przeważało uznanie dla filmu Holland.