Od najmłodszych lat Octavia E. Butler zmagała się z niemal paraliżującą nieśmiałością, która utrudniała jej kontakty z innymi dziećmi. Jej niezręczność społeczna, w połączeniu z lekką dysleksją sprawiającą, że nauka w szkole była dla niej udręką, czyniły ją łatwym celem dla prześladowców. Octavia E. Butler uważała, że jest brzydka i głupia, niezdarna oraz społecznie beznadziejna. W rezultacie często spędzała czas na czytaniu w Pasadena Central Library. Pisała również obficie w swoim dużym różowym zeszycie.
Na początku interesowała się przede wszystkim baśniami i opowieściami o koniach, jednak szybko zaczęła sięgać po magazyny science fiction, takie jak „Amazing Stories”, „Galaxy Science Fiction” oraz „The Magazine of Fantasy & Science Fiction”. Z czasem zaczęła czytać i poznawać twórczość takich autorów jak John Brunner, oraz Theodore Sturgeon.
W wieku 10 lat Butler błagała matkę o zakup maszyny do pisania marki , na której wystukiwała swoje historie dwoma palcami. W wieku 12 lat obejrzała film (1954) i uznała, że potrafiłaby napisać lepszą historię. W tym okresie zaczęła tworzyć pierwsze szkice opowieści, które później stały się podstawą jej cyklu .