ostateczna demonetyzacja nastąpiła w 1907Владимир В. Зварич: Нумизматический словарь, dz. cyt., s. 120..
W Rosji talar znany był jako „jefimok”, we Francji pod nazwą „jocondale”, w Italii jako „tallero”. Stanowiąc wzorzec dla europejskich monet srebrnych, kursował na rynkach europejskich niemal 400 lat. Do szczególnie trwałych w obiegu należał duński talar zachodnioindyjski, będący tam walutą w latach 1849–1917, który na Wyspach Dziewiczych kursował aż do 1934 roku, zastąpiony wtedy przez dolar amerykańskiThomas Michael, George S. Cuhaj: Standard Catalog of World Gold Coins 1601 – Present. Iola (Wisc.): Krause, 2009, s. 311.. Najdłużej, aż do czasów współczesnych, przetrwał w emisjach i w obiegu habsburski talar Marii Teresy.
Na ziemiach polskich Na ziemiach współczesnej Polski pierwszym talarem była moneta księstwa nyskiego wybita w 1508 przez biskupa Jana V Turzona. W 1520 talary wyemitował Zakon krzyżacki. Pierwszym monarchą polskim bijącym talary (jako emisje medalowe) był Zygmunt I Stary (1529, 1533 dla Korony), po nim też Zygmunt August (1547 dla Litwy), lecz masowe ich emitowanie podjął po reformie monetarnej (1580) dopiero Stefan Batory, i kontynuowano je do 1795 roku, a potem także w Księstwie Warszawskim.